- αδήμευτος
- η , ο [ος , ον ]1) неконфискованный; 2) не подлежащий конфискации
Νέα ελληνική-Ρωσικά λεξικό. И.П. Хориков, М.Г. Малев. 1980.
Νέα ελληνική-Ρωσικά λεξικό. И.П. Хориков, М.Г. Малев. 1980.
αδήμευτος — η, ο [δημεύω] αυτός που δεν δημεύτηκε, που δεν κατασχέθηκε προς όφελος κυρίως τού δημοσίου ή αυτός που δεν υπόκειται σε δήμευση … Dictionary of Greek
αδήμευτος — η, ο αυτός που δε δημεύτηκε ή δε δημεύεται: Η περιουσία των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων είναι αδήμευτη … Νέο ερμηνευτικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Новый толковании словарь современного греческого)